Hep mutlu sonla bitmese de, arkası yarını bol, yüzlerce dakikalık bir film sanki yaşadıklarımız...
Başı belli ama sonunu asla kestiremediğimiz bir hikayenin esas kadını ya da erkeğiyiz.
Bunu biz seçmedik.
Hep birileri istedi bizi!
Zaten onlara da sorulmamıştı!
İşte böyle bir kısır döngünün içinde fırtınaya yakalanmadan limana dönmeye çalıştık biz de.
Tıpkı diğerleri gibi…
Bazen hayatın omuzlarımıza sırtladığı yükü taşımak zorunda kaldık.
Bazen yüreğimizi titreten aşkın peşine takıldık.
Bazen hayallerin ardına sığındık!
Bazen de hayatı akışına bırakıp beklemeye koyulduk.
Sonunu bilmeden çıktığımız bu yolda kahkahalar da çınlattı kulaklarımızı, çığlıklar da..
Her yeni gün umuda gebedir dedi birileri, biz de inandık.
Ve yeni doğan günün ardında neleri getireceğini beklemeye koyulduk.
Payımıza düşen sevinçler ve avuçlarımızda biriken kederler de yanımıza kar kaldı!
Küçücük bir an hayatı değiştirmeye yeter derler ya bakalım çıktığım bu yol benim süre giden yaşamımı nasıl etkileyecek.
Bir süredir kişisel bloğumda ( annelerlehayatadair.blogspot.com ) kaleme aldığım yazıları farklı bir platforma taşımanın heyecanını duyuyorum bu site sayesinde.
Bakalım açılan bu kapı nerelere taşıyacak beni.
Yepyeni arkadaşlıklar kurmak,
Yeni dostluklar edinmek için sevgili Enhar’ın teklifini sevinçle karşılayıp burada yazmayı kabul ettim.
Kendimden, oğlumdan, hayattan, alışverişten, yemek tariflerinden kısaca hayata ve yaşanılana dair her türlü konudan bahsedeceğim yazılarımla her hafta buradayım.
Bu ilk yazı sizlere Merhaba demek içindi.
Merhaba!
Sevgiler
Alev Uçar |