Kadın olmak ne zordur yahu.
İçinizden geldi diye havuza girmeye karar verip bir saat içinde plajda olamazsınız mesela..

İki dirhem bir çekirdek kadın olamadım hiç.
Fonksiyonel olmayı seçtim çoğunlukla.

Mesela evde her an dışarı çıkacakmış gibi giyinmeye çok özendim.
Ev kıyafetlerim hep eskiyenlerim oldu.
Alırım eli düzgün gibi bir eşofman, kıyamam giymeye.
Bak yazarken bile utanıyorum ama dizi çıkmış pantolonlara esir ettim kendimi..

Gideceğim yer ne olursa olsun bakımlı olarak dışarı adım atmaya söz veririm kendi kendime.
Makyaj cildimi bozar, o kıyafet pislenir, bu pantolon bollaşır derdine düşerim.
Saten bir gecelikle yatmayı dilerim hep, çocuğuma sabah kahvaltısı hazırlarken de takımı olan sabahlığı olsun üstümde ama…

Susmaya gayret gösteririm, beceremem. Cengâver gibi ortada vıdı vıdı. Şöyle ağır olayım molla deseler keşke.. Beceremem.

Ellerime krem sürmeye başlarım.
Üşenirim, yarım kalır..

Arabam bile “bayandan satılık” sınıfına giremez. Ne incik ne boncuk, tozu dumanı deseniz hep üstünde.

Ofiste kadın arkadaşlarımın masalarına bakarım. Taşlı boncuklu çerçeveler, ışıltılı objeler.
Benimki gayet soğuk.

Bir de iç çamaşırı durumu var. İçerik ayıp olduğu için kendimden bahsetmeyeyim. Sadece kadınların dikkat etmesi gerektiği alanlardan birisi olduğu için listelemek istedim.
Her daim güzel olanı makbul ya, o sebeple..

Manikürü pedikürü var daha..
Beyaz saç adama olgunluk katıyorsa bize ne katıyor?
Diyeti niçin genelde kadınlar yapıyor?
Niçin regl ağrısı çekerken bile gülümsemek durumundayız?
Anahtarlık bile seçerken süsüne bakarken zorumuz kime?
Tuvalet masasındaki eşyaların çoğu niçin bize ait?
Niçin feministler var da erkek hakları tartışılmaz dünyada?
Daha uzatırım bu listeyi de size bıraktım.
Hakikaten, sizce kadın olmak niçin daha zor?